"Zażądanie przez Spartę usunięcia tego artykułu wywołało gniew Tissafernesa. Satrapę perskiego zaczął już niepokoić kategoryczny ton dyplomatów spartańskich. Od tego czasu dyplomacja perska dokonuje zwrotu od Sparty w stronę Aten, swego niedawnego wroga.Doradcą Tissafernesa był Ateńczyk Alkibiades, pozostający w owym czasie na służbie spartańskiej. Nie podobały mu się jednak tamtejsze porządki, przygotowywał więc sobie grunt, by powrócić do Aten. Alki* biades doradzał Tissafernesowi sięgnąć do arsenału odwiecznych środków dyplomacji królów wschodnich: do popierania w świecie greckim systemu dualizmu politycznego i uniemożliwiania w ten sposób nadmiernego wzrostu potęgi któregoś z państw greckich. Jeśli panowanie na lądzie i morzu skupi w Grecji jedno państwo, to król, zdaniem Alki-biadesa, nie znajdzie sojusznika w świecie greckim. W razie więc zaostrzenia stosunków z Grekami będzie musiał prowadzić wojnę samotnie, narażając się na wielkie koszty i ryzyko. O wiele lepiej, korzystniej i bezpieczniej będzie dla króla, jeśli pozwoli państwom helleńskim osłabiać się nawzajem. Z punktu widzenia interesów polityki perskiej byłoby w danym momencie bardziej celowe popierać nie Spartan, lecz Ateńczyków. Należy wziąć pod uwagę, iż Ateńczycy dążyli do podporządkowania sobie tylko części archipelagu egejskiego i zachodniego wybrzeża Azji Mniejszej, pozostawiając do dyspozycji króla i Tissafernesa wszystkich pozostałych Hellenów zamieszkujących terytorium króla. W razie zaś przejścia hegemonii do Związku Lacedemońskiego Spartanie nie tylko wyzwoliliby Hellenów od ucisku ateńskiego, ale najprawdopodobniej zapragnęliby uwolnić ich również od jarzma perskiego. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972